Gezinsvriendelijke werkgevers ook voor starters op de arbeidsmarkt?

Een paar maanden later bevind ik mij midden in het werkende leven. Afgestudeerd en wel, ben ik vier dagen per week bezig met het opdoen van werkervaring. En dit leven bevalt goed. Met dank aan een zeer flexibele baas. Dat in combinatie met leuke uitdagende taken zorgt ervoor dat ik op de ene dag gezellig thuis eet met man en kinderen en de andere dag 's avonds vergaderingen heb. Precies hetgeen wat momenteel overal gepromoot wordt: flexibiliteit draagt bij aan een betere balans tussen werk en prive.

Omdat dit een tijdelijke baan betreft, ben ik ook druk bezig met een zoektocht naar interessante vacatures. Daarin blijf ik met name steken in die zoektocht, want ik stel schijnbaar onmogelijke eisen. Het blad LOF publiceerde zeer recent een mooie lijst met gezinsvriendelijke werkgevers die op tal van punten werden beoordeeld. Ik besloot deze lijst erbij te pakken en alle genoemde werkgevers een voor een langs te gaan. Tijdens mijn zoektocht vroeg ik me echter steeds vaker af in hoeverre die faciliteiten ten behoeve van ouders ook gelden voor starters op de arbeidsmarkt. Kan ik als starter die flexibiliteit net zo opeisen als een senior? Een aantal recruiters bevestigen mijn vermoeden: nee, want voor jou tien anderen. Het aanbod van starters is nou eenmaal veel groter dan het aanbod van geschikte professionals. Dus waarom zouden ze een moeder met twee kleine kinderen aannemen, inclusief gratis "gedoe" rondom ziekte, thuisdagen en schoolverplichtingen?

Ik zal eerlijk zijn, het loopt met name spaak op het feit dat ik graag 4 dagen per week wil werken (ongeacht het aantal uur in die vier dagen). Ik wil namelijk mijn thuisdag met de kinderen behouden. Niet alleen omdat mij dat voldoening geeft en de kinderen niet nog vaker naar de opvang hoeven, maar ook omdat een dag extra opvang schreeuwend duur is (met dank aan de goede baan van mijn man en de enorme daling in de kinderopvangtoeslag per 2012). Maar waarom zou ik geen flitsende carriere kunnen maken in 4 dagen per week? Er zijn zat vrouwelijke (en mannelijke!) rolmodellen van in de 30 of ouder die dat ook kunnen. Mijn man doet het ook. Maar de enorme rij traineeships valt met mijn eis al af, en buiten dat liggen de banen niet voor het oprapen. En toen vond ik eindelijk een traineeship waarin 4 dagen per week werken wel mogelijk zou zijn, werd daar onverwachts tijdens de sollicitatieprocedure toch weer een kritische noot over gemaakt.

Kom op werkgevers, ik wil jullie heel graag laten zien dat carriere maken in een uitdagende en veeleisende startersfunctie ook in vier dagen mogelijk is!

Van studeren naar werken

Nog zo'n drie maanden en dan heb ik het studeren er op zitten. Dan ben ik officieel Master of Science en ga ik me op het werkveld bewegen. Maar omdat ik tijdens mijn studie enkel een onderzoeksstage heb gelopen, en dus geen praktijkstage, dacht ik na over een logisch vervolg. Zou ik al gaan solliciteren voor een "echte" betaalde baan? Of zal ik meer werkervaring op doen door middel van een extra stage?

Ik besloot het laatste en tijdens een cursus kwam een leuke en interessante optie voorbij. Het was een zeer relevante functie binnen mijn vakgebied bij een bedrijf met een interessant maatschappelijk karakter. Bovendien een functie voor vier dagen per week, perfect te combineren met onze situatie. Voor mijn man en kinderen zou er weinig hoeven te veranderen. Ik belde het bedrijf en stuurde ze mijn motivatiebrief en CV, in afwachting van een uitnodiging voor een gesprek.

Van tevoren heb ik natuurlijk veel nagedacht over hoe dat zou zijn: solliciteren als net-afgestudeerde met kleine kinderen. Zou het onderwerp worden besproken tijdens de sollicitatie? Moet ik daar dan wel of niet op in gaan? Moet ik mijn kinderen op mijn CV noemen? Want het laat wel zien dat ik mijn studie zonder vertraging heb doorlopen mét twee kinderen inclusief bijbehorende bevallingen en verlof (bij beide jongens heb ik vier maanden niet gestudeerd). In een eerder sollicitatiegesprek werd gevraagd hoe ik dat ging oplossen als mijn kinderen ziek zouden worden. Geen probleem, mijn man en ik vormen een flexibel stel, maar de vraag voelde tóch ongemakkelijk. En hoe kom ik er achter of deze werkgever iedere keer als een van de kinderen ziek is gaat klagen? Of dat het juist geen probleem is als ik een keer thuiswerk als deze situatie zich voordoet? Ziet de potentiële werkgever mijn kinderen als beperking of als verrijking? Dilemma's waar ik nog steeds een weg in moet vinden.

Dit keer viel het mee. Tijdens het gesprek viel er niets anders dan lof over mijn combinatie van studie en kinderen. De focus van het gesprek lag op mijn motivatie. Een week later kwam het verlossende bericht: ik ben aangenomen! Vanaf september werk ik dus vier dagen per week in een functie binnen mijn vakgebied. Voor een periode van vier tot zes maanden. Dit zal dus mijn eerste beproeving zijn wat werken betreft (toch heel anders dan studeren). Ik ben benieuwd!

Jong, hoogopgeleid en moeder

Met een gemiddelde leeftijd van ruim 29 jaar krijgen Nederlandse vrouwen in vergelijking met de rest van de wereld relatief laat hun eerste kind. Onder hoogopgeleide vrouwen schiet dit cijfer nog verder omhoog: deze groep wordt gemiddeld op hun 33^e moeder. Terwijl het aantal tienermoeders de laatste jaren daalde, steeg juist het aantal uitstelmoeders. Hiervoor worden allerlei redenen aangedragen maar de meest gehoorde is “eerst carrière, dan een kind”. Niet alleen de introductie van de pil in de jaren 60 leidde tot uitstelgedrag, ook de toenemende arbeidsparticipatie van vrouwen droeg hieraan bij.

Toch meldt Elsevier de comeback van de hoogopgeleide jonge moeder. “Gewoon doen” is het motto. Het volgen van een studie leent zich over het algemeen beter voor het krijgen van kinderen dan het maken van carrière. En laat ik dat nou kunnen beamen.

Al sinds ruim twee jaar ben ik een jonge hoogopgeleide moeder. Ook wel een jonge ambitieuze moeder (verenigd in www.jamoeders.nl).  Dit ging niet per ongeluk, het was een zeer bewuste keuze. Een keuze die ik samen met mijn man maakte en die heeft geleid tot het baren van twee kinderen tijdens mijn Universitaire studie. Is dat bijzonder? Ja, omdat ik daarin tot een hele kleine groep studenten behoor. Nee, omdat de combinatie voltijd studeren en het hebben van kinderen naar mijn mening prima te doen is. Wel op die manier zoals mijn man en ik het hebben geregeld: drie dagen opvang en allebei een dag thuis bij de kinderen.

Wel zie ik naast voordelen ook hindernissen die genomen moeten worden. Jong moeder worden betekent in mijn geval dat ik straks mijn carrière niet meer hoef te onderbreken. Bovendien zijn mijn kinderen vroeg in mijn leven uitgegroeid tot zelfstandige volwassenen en heb ik daarna nog een half leven in het verschiet. Aan de andere kant zal ik al vroeg in mijn carrière de nadelen ervaren van jonge kinderen: hoe te regelen als ze ziek worden, hoe te combineren met opvang en vakantie en hoe bewaar ik de balans tussen werk en het gezin. Juist op het moment waarop ik mij als net afgestudeerde zal moeten bewijzen. Het 1 is niet perse beter dan het ander, maar met deze blog wil ik wel het jonge ouderschap (en met name onder hoogopgeleide vrouwen) onder de aandacht brengen.

Bronnen: www.cbs.nl en www.elsevier.nl